Nagroda Żółtej Ciżemki – edycja VI

Zwycięzcami VI edycji Nagrody Żółtej Ciżemki za książkę dla dzieci i młodzieży zostali: w kategorii literatura – Roksana Jędrzejewska-Wróbel za „Stan splątania” (Wydawnictwo Literackie) oraz w kategorii grafika: Gosia Herba i Mikołaj Pasiński za „Van Dog” (HarperCollins Polska).

W tegorocznej edycji zgłoszono niemal 200 tytułów. Kapituła Nagrody Żółtej Ciżemki 2022 obradowała w składzie: dr hab. Katarzyna Wądolny-Tatar (przewodnicząca Kapituły), prof. Alicja Baluch, Marcin Bruchnalski, Iwona Haberny, dr Anna Machwic, Izabela Ronkiewicz-Brągiel i dr Agnieszka Staniszewska-Mól.

Wręczenie Nagrody odbędzie się 25 czerwca w Bibliotece Głównej (ul. Powroźnicza 2).

Finaliści:

  • Justyna Bednarek, il. Marianna Oklejak, „Maryjki. Opowieści o Matce Boskiej”, Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”, Warszawa 2021.
  • Roksana Jędrzejewska-Wróbel, „Stan splątania”, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2021.
  • Hanna Łupińska, „Jestem. Filozoficzne pytania, które zadają sobie dzieci”, Znak Emotikon, Kraków 2021.
  • Mikołaj Pasiński, il. Gosia Herba, „Van Dog”, HarperCollins Polska, Warszawa 2021.
  • Katarzyna Samosiej, „Boso”, Studio Koloru, Łódź 2021.
aktualności Żółta Ciżemka
o nagrodzie Żółtej Ciżemki
kapitula Żółtej Ciżemki
statuetka
regulamin Żółtej Ciżemki

Słów kilka o laureatach

Roksana Jędrzejewska-Wróbel – doktor literaturoznawstwa, która naukowe zainteresowania przekuwa bezpośrednio w działanie! Jej książki wpisane są na Złotą Listę Fundacji „ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom”, międzynarodową listę Białych Kruków („The White Ravens”) oraz Listę Skarbów Muzeum Książki Dziecięcej. Swoją twórczość prezentowała we Włoszech, Niemczech, Irlandii, Francji i Holandii. Jest zwyciężczynią organizowanego przez Empik konkursu na Najlepszą Książkę Dziecięcą „Przecinek i Kropka” oraz laureatką Nagrody Literackiej im. Kornela Makuszyńskiego. W 2007 roku otrzymała brązowy medal „Zasłużeni Kulturze – Gloria Artis”. Jest członkiem Polskiej Sekcji IBBY i Unii Literackiej. Ponadto jest mamą trójki dorosłych już dzieci i mieszka w Gdańsku.

Gosia Herba – Urodziła się w 1985 roku w Oławie, obecnie mieszka i pracuje we Wrocławiu. Rysuje od 2 roku życia i od tamtej pory nie przestaje. Zajmuje się ilustracją prasową, książkową i komercyjną. Projektuje też większe formy, związane z architekturą i wnętrzami. W ilustracji łączy tradycyjne techniki, takie jak kredki, gwasz, tusz z rysunkiem cyfrowym. W wolnych chwilach haftuje i lepi figurki. Projektuje okładki dla słynnego wydawnictwa Penguin Random House, współpracuje z gazetami z całego świata, na przykład z The Washington Post, The New Yorker, The New York Times, Der Tagesspiegel, Vanity Fair albo Nature.  Kiedy nie rysuje, chodzi na basen i pilnie uczy się pływać.

fot. Kasia Kaleta

Mikołaj Pasiński – absolwent kulturoznawstwa, autor komiksów i książek dla dzieci, grafik, twórca kolaży. Współzałożyciel i wieloletni redaktor polskiego magazynu muzycznego Popup Music. Autor komiksu „Fertility” oraz książek: „Słoń na księżycu”, „Balonowa 5″ (IBBA Honour List 2022) i „Van Dog”. Mieszka i pracuje we Wrocławiu.

fot. Kasia Kaleta

Uzasadnienie Kapituły

 Roksana Jędrzejewska-Wróbel, „Stan splątania”, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2021:

Społeczne i ponadpokoleniowe walory narracji pozwalają na dostrzeżenie, że relacja jako działanie i czas dla innych jest darem, a dawcą może być zarówno ten, kto stoi u progu dorosłości (na przykład wolontariusz w domu opieki), jak i ten, kto schodzi ze sceny życia, i mógłby być tylko biorcą (jak pensjonariusz domu seniora). Tytułowy „stan splątania” dobrze oddaje czas biopsychicznych i kulturowo-społecznych metamorfoz nastolatków, a także trafnie opisuje wewnętrzny pejzaż osoby u kresu życia. Stan splątania faktycznie staje się jednak stanem splatania – motywowanym potrzebą budowania autentycznych więzi, wzbudzania w sobie empatii i odpowiedzialności za innych, odnajdywania siebie w kontakcie z drugim człowiekiem i światem.

(W uzasadnieniu nawiązano do monografii: Bruno Latour, Splatając na nowo to, co społeczne. Wprowadzenie do teorii aktora-sieci, przeł. A. Derra, K. Abriszewski, Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, Kraków 2010)

 Gosia Herba, Mikołaj Pasiński, „Van Dog”, HarperCollins Polska, Warszawa 2021:

Przesłanie: „I Ty możesz malować jak Van Gogh” wypływa ze skojarzeń nazewniczych, opisu jednego dnia zwierzęcego bohatera – malarza Van Doga (od pomysłu rowerowego wyjazdu za miasto do umieszczenia gotowego obrazu w muzeum), a także intersemiotyczności ilustracji (motywiki i kolorystyki, nawiązującej do znanych prac holenderskiego artysty). Barwny świat detali i okraszona humorem narracyjność ciągu ilustracji pozwala czytać książkę (tekstowo i wizualnie) na wielu poziomach: projektowanej aktywności dziecięcej (twórczy zamiar, etapy pracy i jej finalizacja – obok niezależnego funkcjonowania otoczenia w czasie, gdy artysta tworzy), akulturacyjnego wprowadzenia w historię sztuki (twórczość konkretnego artysty, muzeum jako instytucja, nawiązania do dzieł Da Vinci, Velázqueza, Friedricha, Maneta, Muncha, Magritte`a, i wielu innych, na wyklejce książki).

Finaliści i uzasadnienia Kapituły

Justyna Bednarek, il.: Marianna Oklejak „Maryjki. Opowieści o Matce Boskiej”, Nasza Księgarnia, Warszawa 2021

Pod piórem Justyny Bednarek i pędzlem Marianny Oklejak ludowe opowieści o Matce Boskiej zyskały nowy, narracyjno-wizualny kształt i charakter. Aktualizacja opowieści, unowocześnienie wątków i wybranych atrybutów postaci nie kłóci się z zachowaniem tradycyjnego schematu zdarzeń fabularnych i motywów w obrazach (jak desenie na szatach postaci czy elementy tła). Twórcza (re)konstrukcja religijno-kulturowych narracji i zachwycająca etnopoetyka barwnego obrazu składają się na oryginalne gatunkowo „maryjki”, sytuujące osobę Matki Boskiej zawsze blisko trosk i potrzeb ludzi, zwierząt, natury, niezależnie od czasu i miejsca (lektury).

Hanna Łupińska, „Jestem. Filozoficzne pytania, które zadają sobie dzieci”, Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak”, Kraków 2021 (tekst i ilustracja)

Twórcze przekraczanie sensów dosłowności i codzienności wynika z pytań zadawanych sobie i światu. Każdemu z takich najważniejszych pytań („Czy co roku przychodzi ta sama wiosna?”, „Jak złapać moment, w którym zasypiam?”, „Czy wszystko, co żyje, jest tak samo ważne”?, i innych) towarzyszy w książce metaforyczny obraz, umożliwiający szczególne ćwiczenia z w(y)patrywania – w poszukiwaniu (nowego) znaczenia, analogii pomiędzy graficzno-tekstowym światem książki a rzeczywistością.
(W uzasadnieniu nawiązano do monografii zbiorowej: Wypatrywanie. Filozoficzne aspekty języka, literatury i edukacji, red. M. Wójcik-Dudek, E. Zygan, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2020)

Katarzyna Samosiej, Boso, „Studio Koloru”, Łódź 2021 (tekst i ilustracja)

Twórcze przekraczanie sensów dosłowności i codzienności wynika z pytań zadawanych sobie i światu. Każdemu z takich najważniejszych pytań („Czy co roku przychodzi ta sama wiosna?”, „Jak złapać moment, w którym zasypiam?”, „Czy wszystko, co żyje, jest tak samo ważne”?, i innych) towarzyszy w książce metaforyczny obraz, umożliwiający szczególne ćwiczenia z w(y)patrywania – w poszukiwaniu (nowego) znaczenia, analogii pomiędzy graficzno-tekstowym światem książki a rzeczywistością.
(W uzasadnieniu nawiązano do monografii zbiorowej: Wypatrywanie. Filozoficzne aspekty języka, literatury i edukacji, red. M. Wójcik-Dudek, E. Zygan, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2020)

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress